رهنمود

آخرين نگارش سيستم هاي دانش آموزي و آيين نامه هاي مدارس

چالش کشيده شد. اين بخش، تنها بخش گسل است که از منطقه اى فعال از نظر لرزه خيزى گذر مى کند. آنها نتيجه گرفتند که ارتباط دو زمينلرزه مخرب منطقه با اين گسل، مى تواند مورد توجه قرار گيرد. همچنين اشکال زمين ريخت شناسى نشان مى دهند که حرکات اخير افقى نبوده و اساساً قائم است. يکى از ويژگيهاى فعاليت لرزه اى گسل درونه اين است که رومرکز دستگاهى و مهلرزه اى مشخص، در امتداد قسمت طويلى از گسل شناخته نشده است و تنها در بخش خاورى در منطقه کاشمر, تربت حيدريه، رومرکزهايى بر رو يا نزديک گسل قرار مى گيرند. تنها دو زمينلرزه (5 اکتبر 1933 و 4 مى 1940) با بزرگاى بيشتر از 6 روى اين گسل ثبت شده است.
از نظر مهلرزه اى، دو شهر منطقه يعنى تربت حيدريه و کاشمر توسط زمينلرزه هاى ويرانگر تحت تأثير قرار گرفته اند. کاشمر (ترشيز) در سال 1903 و روستاهاى جنوب تربت حيدريه در سال 1923 ويران شدند. بعد از آن، تنها يک لرزه (1962)، خسارت اندکى به محدوده اى ميان دو شهر وارد آورد.
مطالعه صحرايى دقيق (Mohajer-Ashjai 1975) که بخش عمده گسل از رشتخوار تا باختر درونه را پوشش مى دهد، شواهدى قطعى از پيچيدگى حرکات گسل نشان مى دهد. او شواهدى از حرکات عمده چپگرد گسل در قطعه باخترى، گسلش نرمال و معکوس در بخش مرکزى (شمال کاشمر) و گسلش معکوس و چپگرد در بخش خاورى گسل درونه ارائه کرد.
گسلهاى امتدادلغز و طويل (درونه، باختر نه، خاور نه و نايبند) زمينلرزه هاى تاريخى بزرگ نداشته اند. اين مسأله اين احتمال را بوجود مى آورد که اين گسلها بتوانند زمينلرزه هاى با بزرگى M?8 ريشتر بوجود آورند .(Berberian & Yeats, 1999).
منبع:
سازمان زمين شناسي و اكتشافات معدني كشور
+ نوشته شده توسط امیر نعمتی در جمعه سوم شهریور ۱۳۹۱ و ساعت 14:30 |